SJP
Słownik SJP

ambiwalentny

dopuszczalne w grach

ambiwalentny

o elementach przeciwstawnych, np. ambiwalentne uczucia


KOMENTARZE:

~gosc # 2012-04-14

zawierający w sobie sprzeczne uczucia albo pragnienia, pełen ambiwalencji; Jej stosunek do Polski jest ambiwalentny – z jednej strony pełna fascynacja, z drugiej głęboka niechęć.

~gosc # 2012-07-23

Ambiwalentne stosunek mam do kobiety, która mnie rzuciła. Jednocześnie żywcem bym ją ugotował, ale i przytulił.
Ach, te baby.

~gosc # 2013-05-15

Gdy patrzę na niego mam ambiwalentne uczucia: rozpłakałabym się rozpaczy i skakałabym x radości.

~gosc # 2014-04-13

zle wszyscy mówicie

~gosc # 2014-04-14

"Trudne słowo "ambiwalentne" - nasze uczucie do tego, co świat uznaje za ważne i piękne."

~gosc # 2014-04-14

Myślałem, że to znaczy obojętny.

~gosc # 2014-04-14

Definicja nie jest ścisła. Powinno być "o dwóch elementach przeciwstawnych".

~gosc # 2014-06-03

Kocham,a zarazem nie cierpię

~gosc # 2014-08-19

Zle wszyscy mowicie

~gosc # 2014-08-19

Zle wszyscy mowicie

~gosc # 2014-09-23

Niezły dowcip kiedyś słyszałem:
Synek pyta tatę
-tato, co to są ambiwalentne uczucia?
- synku to tak jakby ktoś ukradł Ci z ręki ostatnią CocaColę w upalny dzień, uciekając się potknął i rozwalił sobie kolano, jednocześnie tłukąc butelkę Coli. Z jednej strony się cieszysz, że spotkała go kara za kradzież z drugiej się smucisz, że rozbił Colę

~gosc # 2015-02-07

Amen.

~gosc # 2015-04-27

Ambiwalentny czyli przeciwstawny. Jeśli rodzic kara dziecko, to malec jednocześnie go kocha (no bo mama lub tata) i nienawidzi (bo kara). trudniejszym przykładem jest syndrom sztokholmski: więziony czuje do porywacza jednocześnie sympatię (może mu się podobać) i strach lub nienawiść

~gosc # 2015-07-09

uczucie ambiwalentne - czyli gdy taki mirnal napisze coś mądrego

~gosc # 2015-07-27

Ambiwalentny w języku polskim oznacza obojętny. Nowa interpretacja weszła wraz z normami europejski narzuconymi przez Zjednoczone Sowiecki Republiki Europejskie.

~gosc # 2015-07-28

Przecież to oznacza obojętny!

~gosc # 2015-08-26

Ambiwalentny nie oznacza obojętny... wyjaśnienie pojęcia - powyżej... I też mi się przypomniał dowcip:
Kiedy zięć czuje ambiwalentne uczucia? Kiedy jego teściowa wpada w przepaść jego nowym samochodem... ;) (z góry przepraszam wszystkie teściowe... moja akurat to święta kobieta :)

~gosc # 2015-09-12

Czy można BYĆ ambiwalentnym człowiekiem? Usłyszałam, kiedy ktoś tak o sobie mówił i coś mi w tym nie pasowało.

~gosc # 2015-10-04

Tak.

~gosc # 2015-10-29

Czy mozna miec ambiwalwntne zdanie (stanowisko) na jakis temat ??? - nie dawno uslyszalem takie zdanie i cos mi tu nie pasuje.
Osobiscie uwazam ze ma sie zdanie (stosunek) ALBO pozytywne ALBO negatywne do czegos a nie ambiwalwntne. Jak myslicie dobrze w ten wyraz zostal zastosowany w powyzszym zdaniu??

~gosc # 2015-10-29

"trudniejszym przykładem jest syndrom sztokholmski: więziony czuje do porywacza jednocześnie sympatię (może mu się podobać) i strach lub nienawiść"
Skad my to znamy...

~gosc # 2015-10-30

Do ~gosc z dn. 2015-07-28, a także 2015-08-26

Głupio się przyznać, ale również zawsze sądziłem, że ambiwalentny to tyleż samo, co obojętny (mieć do kogoś stosunek ambiwalentny), ale z tego, co widzę jednak się myliłem, niestety... (dla mnie, niestety).

~gosc # 2015-10-30

Jeśli jednak wierzyć temu, co przeczytałem przed chwilą:

"Ambiwalencja (intencjonalność dwuwartościowa) (łac. ambo - obaj + valens, valentis - mocny, skuteczny) – postawa charakteryzująca się jednoczesnym występowaniem pozytywnego jak i negatywnego nastawienia do obiektu..." - jak napisałem wcześniej, myliłem się.

~gosc # 2016-02-06

Ja też się myliłem

~gosc # 2016-03-14

Ambiwalencja (intencjonalność dwuwartościowa) (łac. ambo - obaj + valens, valentis - mocny, skuteczny) – postawa charakteryzująca się jednoczesnym występowaniem pozytywnego jak i negatywnego nastawienia do obiektu (np. ciekawość i strach dziecka wobec pojawiającej się w otoczeniu nowej osoby; jednoczesne uczucie miłości do rodzica oraz nienawiści za np. fizyczne znęcanie się), głoszeniem całkowicie sprzecznych stwierdzeń (ambisentencja) lub wykonywaniem sprzecznych ze sobą czynności (ambitendencja) bez świadomości ich sprzecznego charakteru. Stanowi jeden z głównych objawów dezintegracji psychicznej w schizofrenii. Termin wprowadził do psychiatrii Eugen Bleuler w 1911 roku.