| dokuczyć |
|---|
| występowanie | Słownik ortograficzny: rejestr wyrazów występujących w języku polskim - Muza SA 2001, 2005, 2006 - T. Karpowicz |
|---|
| odmienność | tak |
|---|
| H | dokuczyli, dokuczyliby, dokuczylibyście, dokuczylibyśmy, dokuczyliście, dokuczyliśmy, dokuczył, dokuczyła, dokuczyłaby, dokuczyłabym, dokuczyłabyś, dokuczyłam, dokuczyłaś, dokuczyłby, dokuczyłbym, dokuczyłbyś, dokuczyłem, dokuczyłeś, dokuczyło, dokuczyłoby, dokuczyły, dokuczyłyby, dokuczyłybyście, dokuczyłybyśmy, dokuczyłyście, dokuczyłyśmy |
|---|
| I | dokuczą, dokuczę, dokuczy, dokuczycie, dokuczymy, dokuczysz |
|---|
| d | dokuczono |
|---|
| i (+b) | dokuczenia, dokuczeniach, dokuczeniami, dokuczenie, dokuczeniem, dokuczeniom, dokuczeniu, dokuczeń, niedokuczenia, niedokuczeniach, niedokuczeniami, niedokuczenie, niedokuczeniem, niedokuczeniom, niedokuczeniu, niedokuczeń |
|---|
| k | dokucz, dokuczcie, dokuczcież, dokuczmy, dokuczmyż, dokuczże |
|---|
| ~ | dokuczywszy
|
|---|
| aktualizacja | 2012-02-26, tevex < 2004 |
|---|