To tzw. formy deprecjatywne rzeczowników męskoosobowych.
Zamiast: (ci) policjanci, liderzy, buntownicy
można powiedzieć:
(te wstrętne/kochane) policjanty, lidery, buntowniki.
(Poradnia)
To pierwsza i druga osoba liczby pojedynczej rodzaju nijakiego.
Nie są one używane, ale poprawne. (Poradnia)